12 Mart 1983 - Cemal 

       Karanlığın tonu her duvar lambasında değiştiriyor, bense bu değişime aldırmadan ilerlemeye devam ediyorum. Her adımda damlayan su tanecikleri sinir bozan bir ses çıkarmaktaydı; en kötüsü ise oluşan nem ! İnsanların bedenlerine temas edip ne kadar günahları varsa hepsini o su taneciklerine katıyor. Her adımda bu su birikintilerine basıyorum. Sanki adım adım bir bataklığa girer gibiyim. Bu cehennem çukuru beni içine alacak gibi; adımlarımı hızlandırıyorum ve sonunda o koğuşun önüne geldim. Tek bir pencereyle bu izbe yere ışık saçıyor. Belki buranın yerin dibine batmamasının en büyük sebebi bu koğuş.  

- Ödünç Hayat