12 Mart 1983 - Cemal
Karanlığın tonu her duvar lambasında değiştiriyor, bense bu
değişime aldırmadan ilerlemeye devam ediyorum. Her adımda damlayan su
tanecikleri sinir bozan bir ses çıkarmaktaydı; en kötüsü ise oluşan nem ! İnsanların
bedenlerine temas edip ne kadar günahları varsa hepsini o su taneciklerine
katıyor. Her adımda bu su birikintilerine basıyorum. Sanki adım adım bir
bataklığa girer gibiyim. Bu cehennem çukuru beni içine alacak gibi; adımlarımı hızlandırıyorum ve sonunda o koğuşun önüne geldim. Tek bir pencereyle
bu izbe yere ışık saçıyor. Belki buranın yerin dibine batmamasının en büyük sebebi
bu koğuş.
- Ödünç Hayat
